مسجدى است ، اين مسجد بر اثر توسعهء مسجدى كه شيخ در حيات خود ساخته بود پديد آمده است . در جانب شرقى مسجد ، مقبرهء شيخ سليمان مجاور جا دارد كه در زمان اكبر شاه ساخته شده است و در مقابل آن مدخل حجرهء كوچكى است كه حضرت خواجه معين - الدين در آن چله نشست . در جانب غربى آرامگاه صحن قاريان قرآن قرار دارد . آرامگاه على الهجويرى بر ايوانى از سنگ مرمر بنا شده است . محوطهء ايوان به همت عوض خان يكى از پيلبانان مهاراجه رانجيت سينگه ساخته شده بود . در وسط محوطه ، آرامگاه هجويرى و در دو طرف اين آرامگاه ، مقبرهء شيخ احمد سرخسى و شيخ ابو سعيد هجويرى ( كه كشف المحجوب به استدعاى او نوشته شده ) جاى دارد ، آرامگاه عبارتست از يك ايوان و بناهايى بر گرد آن . نخست بار به همت ظهير الدوله سلطان ابراهيم نوهء سلطان محمود ، اين مزار ساخته شد » . خاندان راىراجو ، از گذشتهء بسيار دور توليت آرامگاه هجويرى را به عهده دارند و اين آرامگاه يكى از اماكن متبركهء لاهور است و مردم زيادى از اطراف و اكناف به زيارت آن مىآيند . اوليا به نيايش مىپردازند و صوفيه در زاويه‌هاى آن خلوت مىگزينند و حاجتمندان براى قضاى حوائج خود به روح پرفتوح صاحب مزار توسل مىجويند . آثار هجويرى : 1 - ديوان شعر : « ديوان شعرم كسى بخواست و بازگرفت و اصل نسخه جز آن نبود آن جمله را بگردانيد و نام من از سر آن بيفكند و رنج من ضايع كرد » . ديوان او به سرقت رفته و معلوم نيست كه كى و به چه زبانى اشعار آن را سروده است ، تنها در صفحهء 313 كشف المحجوب بعد از ذكر آيه‌اى ، چنين آمده : « و اندرين معنى من مىگويم : فناء فنائى بفقد هوائى * فصار هوائى فى الامور هواك » .